Z Archiwum X

- część 1 -

TRUST NO ONE
Truth is out there. With Scully.

Mulder siedział za biurkiem i zastanawiał się nad włączeniem komputera. Z dyktafonu sączyły się dźwięki utworu "I think I'm paranoid" Garbage'u. Kawa stygła z godziny na godzinę. Tak ostatnio wyglądały jego dni pracy. Scully wyjechała na urlop, a bez niej uganianie się za Obcymi strąciło swój urok. Po śniadaniu zszedł do laboratorium technicznego, gdzie oddał do analizy przedmiot obcego pochodzenia. Było to urządzenie o wymiarach 8/12/18 cali ze szklanym cylindrycznym pojemnikiem, który dawał się odłączać od reszty. Zgodnie z ostatnimi badaniami służyło to jako inkubator dla klonów Obcych. Dzisiaj nic więcej nie dowiedziano się na ten temat. Pozostał jeszcze jeden trop - adres sklepu w Orlando znaleziony na opakowaniu. Godzinę później Mulder dysponował już biletem lotniczym i niezbędnymi upoważnieniami.

Przelot nie był szczególnie pasjonujący. W miejscowym biurze FBI otrzymał cywilny, nie rzucający się w oczy pojazd. Kierując się mapą trafił pod tajemniczy adres. Sklep stał nieco na uboczu i nawet śmieciarka nie gwarantowała, że nie zorientują się, że są pod obserwacją. Po obu stronach chodnika stało kilkanaście samochodów. Niby nic dziwnego, gdyby nie fakt iż we wszystkich siedział przynajmniej jeden mężczyzna. Kilku miało lornetki, niektórzy korzystali z CB. Wyszedł w przebraniu i znosząc worki ze śmieciami na tył swego wozu czytał numery rejestracyjne, które przekazał do sprawdzenia Centrali. Po kwadransie otrzymał odpowiedź: CIA, NASA, KGB, AT&T, DEA, Polskie Nagrania, Kościół Świętych Dni Nieparzystych i kilka prywatnych. Było to głęboko zastanawiające. Postanowił wejść do sklepu ryzykując ujawnieniem się. Mimo bezszelestnego poruszania się w służbowym ortalionowym płaszczu był pewien, że ci wewnątrz wiedza o jego przybyciu. Dwa regały dalej zobaczył młodą kobietę. Czuł się zobowiązany ostrzec ją przed niebezpieczeństwem. Był już dwa metry od niej, gdy kątem oka zauważył ruch obok. Obrócił się spłoszony. Zamarł w bezruchu. Teraz widział obie. Były identyczne i co gorsza także już go zauważyły. Ta, do której szedł odezwała się z złowieszczym uśmiechem - Cześć, jestem Ewa... . Wiedział, że w tej chwili szanse na ucieczkę są bliskie zera. Kiedy szli w głąb sklepu w oczy rzuciły mu się w oczy całe szeregi tych dziwnych urządzeń. Niektóre były dwa razy większe od znalezionego. Zerknął za siebie. Ta, która szła za nim miała w rękach cos o groźnym wyglądzie i mimo jej uśmiechu wiedział, ze nie zawaha się tego użyć. Nie słuchał słów swojej przewodniczki. Zatrzymali się przy ladzie. Ta z przodu kiwnęła na druga. Ledwo się obrócił, kiedy wycelowana w niego nieziemska bron rozbłysła ostrym, oślepiającym światłem. Przez chwile pomyślał "I want to believe" i pewnie gdyby nie lata szkolenia agenta FBI już zaprzestał by oporu. Trening wyzwolił w nim odruch obronny. Wyszarpnął z kieszeni specjalne ostrze do likwidacji klonów. Trafił w cień majaczący przed nim. Jakaś siła wyrwała mu je z ręki. Rzucił się na ziemię i wyciągnął broń z kabury. Odzyskując ostrość widzenia wycelował w szklane pojemniki. Naciskał spust raz za razem obserwując jak rozpryskują się z hukiem. Pobliski regał runął wprost na niego. Dużo czasu zabrało mu wygrzebanie się spod rumowiska. Od strony zaplecza usłyszał łomot - zapewne niszczą sprzęt laboratoryjny! Ledwo przeskoczył ladę, a w ciemnym prostokącie drzwi pojawiła się szara, humanoidalna sylwetka z ogromnymi oczami. Mulder zawahał się przed strzałem, po uderzeniu głową o podłogę nie mógł się skupić i to go zgubiło.

1 - 2